پابلو نرودا... دوستت دارم بی آنکه بدانم چطور، کجا ، یا چه وقت....؟! چه آسان دوستت دارم، بی هیچ غرور یا دشواری "تو" را اینگونه دوست دارم چون طریقی دیگر برایش نمی دانم. آن چنان به هم نزدیکیم که دست های تو بر گردنم گوئی دست های من است و آن طور در هم تنیده ایم که وقتی چشمانت را می بندی من به خواب می روم...

آرامش من......... ﻣﺪﺗﻬﺎﺳﺖ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ ﻫﺮ ﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﮐﺴﯽ ﺭﻧﺠﯿﺪﻡ ﯾﺎ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺖ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ زندگی ام ﻧﺒﺎﺷﺪ...ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﻣﺮﻭﺭ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮐﻪ ﻧﺒﻮﺩﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﺫﻫﻨﻢ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﻣﯿﺸﻮﻡ ﻭ ﺷﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﻋﺰﺍﺩﺍﺭﯼ ﺫﻫﻨﯽ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﮐﺎﺵ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻣﯿﮕﺬﺷﺘﻢ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﯿﮕﻮﯾﻢ ﺣﺎﻻ ﺍﻭ...

حقیقتش را که بخواهید احمق مجرم نیست، بیمار است... یعنی معمولاً احمق ها آگاهانه دست به حماقت نمی زنند خیلی از آن ها حتی فکر می کنند که خردمند و دانا هستند نه احمق! احمق‌ها بیشتر از آنکه موجب تنفر بشوند، مایه ترحمند... بی‌شعورها اما داستان‌شان با احمق‌ها فرق دارد.کسی که ساعت سه صبح بوق میزند بیشعور اس...

خورشید خدا باش..... ریشه‌های قالی را تا می‌کنیم تا سالم بماند،ولی ریشه زندگی یکدیگر را با تبر نامهربانی قطع می‌کنیم و اسمش را می‌گذاریم برخورد منطقی! دل می‌شکنیم و اسمش می‌شود فهم و شعور! چشمی را اشکبار می‌کنیم و اسمش را می‌گذاریم حقریشه زندگی انسان‌ها را دریابیم و چون ریشه‌های قالی محترم بشماریمگاه...

ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﭼﯿﺰ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺍﺳﺖ!ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﯾﻚ ﻣﻌﺠﺰﻩﻭﻗﺘﯽ ﻣﯽﺁﯾﺪ ﮔﺎﻡﻫﺎﯾﺶ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺁﺭﺍﻡ ﺍﺳﺖﻛﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺣﺘﯽ ﺻﺪﺍﯼ ﭘﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻧﺸﻨﻮﯼ!ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖﺩﺭﺩﺵ ﺭﺍ ﺗﺎ ﻣﻐﺰ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﺣﺲ ﻣﯽﻛﻨﯽ!ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﯾﻚ ﺣﺲ ﺩﺭﻭﻧﯽ ﺍﺳﺖهیچ ﻛﺲ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﺪ

يک روز اخرین کسى که تو را میشناخت خواهد مرد و خاطره ى تو فراموش خواهد شد... پس همانطور كه دوست داري زندگي كن

ﻣﺪﺗﻬﺎﺳﺖ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ ﻫﺮ ﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﮐﺴﯽ ﺭﻧﺠﯿﺪﻡ ﯾﺎ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺖ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ زندگی ام ﻧﺒﺎﺷﺪ...ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﻣﺮﻭﺭ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮐﻪ ﻧﺒﻮﺩﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﺫﻫﻨﻢ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﻣﯿﺸﻮﻡ ﻭ ﺷﺎﯾ

همه میگویند: امروز اولین روز از بقیه زندگی من است.اما من میگویم امروز، آخرین روز زندگی من است.میخواهم طوری زندگی کنم که انگار دیگر هیچ فرصتی ندارم.

حقیقتش را که بخواهید احمق, مجرم نیست، بیمار است... یعنی معمولاً احمق, ها آگاهانه دست به حماقت نمی زنند خیلی از آن ها حتی فکر می کنند که خردمند و دانا هستند نه احمق,! احمق,ها بیشتر از آنکه موجب تنفر بشوند

ریشههای قالی را تا میکنیم تا سالم بماند،ولی ریشه زندگی یکدیگر را با تبر نامهربانی قطع میکنیم و اسمش را میگذاریم برخورد منطقی! دل میشکنیم و اسمش میشود فهم و شعور! چشمی را اشکبار میکنیم و اسمش را

فکر نمیکردم که بیشعور باشم . فقط مثل فرمانروای زورگویی بودم که تنها زمانی خشنود می شدم که داشتم حرمت و شادمانی اطرافیانم را ضایع می کردم....... ادامه در بیشعوری اثر خاویر کرمنت

دوستت دارم بی آنکه بدانم چطور، کجا ، یا چه وقت....؟! چه آسان دوستت دارم، بی هیچ غرور یا دشواری "تو" را اینگونه دوست دارم چون طریقی دیگر برایش نمی دانم. آن چنان به هم نزدیکیم که دست های تو بر گردنم گوئی دست های من است و آن طور در هم تنیده ایم که وقتی چشمانت را می بندی من به خواب می روم....

کسی که از ره تقوا قدم برون ننهاد به عزم میکده کنون ره سفر دارد دل شکسته حافظ به خاک خواهد برد چو لاله داغ هوایی که بر جگر دارد

زندگی ترجمان جدیدی است هر روز چاپ های مجدد با اصلاحیه های جدید این ماییم که باید مسیر خودمان رو مشخص و در مقابل ممیزی های سخت از مسیر مان منحرف نشویم

همیشه تو زندگی یک هدف رو برا خودت ترسیم کن بدنبال اهداف زیاد ولی کوچک نباش هدفهای کوچک آدم رو اشباع میکنه برای رسیدن به هدفهای بزرگ آدم بزرگی باش آدمی بزرگ و البته بدون غرور که آدمهای مغرور بزرگی ندارن ما بزرگیمون رو از تواضع و خوشعمون بدست میاریم به قول شاعر ؛ افتادگی آموز گر طالب فیضی نخورد آب زمی...

همیشه باید در وجودمون یک سازمان مدیریت بحران داشته باشیم چون همیشه ناگوارترین ها غیر مترقبه هستن.............

وقتی به دیگران نگاه می کنیم!!!! خوب مطمئنا آنها هم به ما نگاه می کنند،،،، ازتو می پرسم چه چیزی تو چهره شخصی که نگاش کردی دیدی؟؟؟؟ خیلی مطمئن میگی یک آدم بیشعور!!!!!! غافلی خیلی غافلی و بیشعور که این همون انعکاس چهره خودت بوده!!!!! تعجب نکن و عصبانی نشو!!!!!! ما به طرز نگاهمون شناخته میشیم و به دیگرا...

درختان شعری هستند که زمین بر پهنه آسمان مینویسد. ما قطعشان میکنیم و از آنها کاغذ میسازیم، بلکه تهی بودن خود را بر آنها ثبت کنیم..........

حبیب پارسا (شهاب حسینی) به سارا آستروک (ناتالی متی): خیلی وقته دلم میخاد بدونم انتهای دوست داشتن کجاست؟! و دو نفر با دو آیین و فرهنگ متفاوت تا کجاهای کجا می تونن در کنار هم باقی بمونن!... خب!... تا جایی که به من مربوط میشه و بی اعتنا به مباحث و فلسفه تطبیقی دانشگاه پاریس به قول شاعر هم وطنم مولارمه:...

بعضی اوقات تو زندگی باید به اتفاقات ناگوار فکر کرد.... من مخالف خوش بینی صرف هستم، ولی یه جایی مثل اینجا.... اینجا وقتی واقع بینی صرف داشته باشی همیشه احوالت ناگوار میشه.... خوشحال که باشی ناراحتت میکنن،، ناراحت که باشی باید خودت بتونی خوشحال بشی؛.... تلاشی برای خوشحال کردنت رخ نمیده!!!! تا حالا به ...